Chronische bronchitis.

Je kan het nou niet bepaald een hobby van me noemen, maar ik doe het toch redelijk vaak: ziek zijn. Sinds mijn elfde heb ik al chronische bronchitis. En dat zonder te roken! Oké, ik begon iets meer dan een jaar later met roken. Maar ik rook niet veel. En zelfs mijn dokter zijn dat mijn bronchitis daar niet aan ligt. En we vertrouwen allemaal op onze doktoren, toch?

Vannacht begon het weer. Ik lag in bed, lekker rustig Frasier te kijken, en toen begon het. Ik voelde het opkomen vanaf mijn borstkas, langzaam omhoog, door mijn keel, richting mijn mond en toen….

Toen begon mijn zoveelste hoestbui van dit jaar. En het was niet te stoppen. Een uur lang bleef ik hoesten, met slijm, zonder slijm, hard, zacht, prikkelend of juist schurend, zolang het maar hoesten was. Om half 12 heb ik mijn moeder maar huilend wakker gemaakt, die me een knuffel gaf en even later een ibuprofen om de pijn te stillen. Dat heeft gewerkt. Om half 1 viel ik eindelijk in slaap.

Vanochtend werd ik wakker, met de stille hoop dat het over zou zijn. Well, dream on, sugar. Ik stapte uit mijn bed, en daar voelde ik het weer. En het was inderdaad zo, weer een hoestbui. De tranen stroomden over mijn wangen en de zakdoekjes vlogen alle kanten weg. Toch maar aangekleed en op de bank gaan zitten, huilend en verlamd van de pijn. En toen ziekgemeld. Alweer.

Om 10 uur ga ik alweer naar de dokter. Aan de ene kant hoop ik dat het bronchitis is, dan kunnen ze er wat aan doen. Maar toch wil ik het niet, want bronchitis is nou niet bepaald prettig.

Bronchitis is verschrikkelijk. En het erge is, je kan er niks aan doen. Zodra je verkouden bent, ben je vatbaar voor de bacteriën die het veroorzaken. En als je geluk hebt, duurt de bronchitis maar een week, zonder dat er medicijnen aan te pas komen. Maar als je minder geluk hebt, zoals ik… Dan zul je het helaas uit moeten zitten. Mét medicijnen. En zelfs dan duurt het bij mij nog een maand voordat het over is.

In september heb ik voor het laatst bronchitis gehad. Daarvoor in juni en daarvoor in april. Dan zou dit de vierde keer worden. Normaal gesproken heb ik het één keer in het jaar. Misschien is dit de tijd om te stoppen met roken? Wie weet. Volgens mijn dokter heeft het roken er niks mee te maken, ik ben het met hem eens. Er zijn zo veel meer oorzaken voor bronchitis. Hoe verklaar je anders dat mensen die hun hele leven niet hebben gerookt, toch COPD krijgen en toch sterven aan een longemfyseem?

In ieder geval; heb medelijden. Chronische bronchitis is absoluut niet fijn. Het doet enorm veel pijn en het maakt je kapot. Zowel geestelijk van het vele binnen zitten alswel lichamelijk van het hoesten. Er zijn veel dingen die je eens mens niet mag gunnen, en daar hoort dit bij. Vooral omdat je er je leven lang last van hebt.

En, als jij toevallig ook chronische bronchitis hebt, sterkte en veel liefde van mij. En van mijn moeder die eindelijk begrijpt hoe verschrikkelijk bronchitis is omdat ze het laatst voor het eerst zelf heeft ondervonden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: