Elk jaar is anders.

Vorig jaar was een rumoerig jaar voor yours truly. Het ging uit met mijn vriendje, er was een ruzie met mijn beste vriendin, ik zou bijna niet over gaan naar mijn laatste jaar en ik werd zestien. Natuurlijk zijn er meer dingen gebeurt, maar dit staat wel bovenaan.

Dit jaar is het erg anders. Een vriendje heb ik niet, maar er word voor het eerst van mijn leven met mij geflirt. Ik heb veel meer ‘vrienden’ gekregen, of mensen waar ik mee om ga dan eerst. Ik zit in mijn laatste jaar, en aan mijn cijfers te zien kan ik mijn examen halen, en ik ben gewend aan mijn scooter en kan er goed op rijden.

Verbetert zou ik het niet noemen, verandert wel. Dingen die ik eerder nooit had verwacht, zijn gebeurt en gebeuren terwijl ik dit aan het typen ben. Zo ga ik ineens om met de broer (!!) van mijn beste vriendin. Van alle mensen met wie ik om kan gaan, ga ik met de irritante vervelende broer om. En wat blijkt, zo slecht is ‘ie nog niet eens. Het is eigenlijk een hartstikke aardige gozer.

Wat ook verandert is, is (ja hoor, ik laat zien dat ik oestrogenen heb) dat ik afgevallen ben. Door niks te doen. Sporten kan ik niet, dus dat doe ik niet, en ik ben ook niet minder of beter gaan eten. En toch ben ik vijf kilo in een maand afgevallen. Nu ben ik het er alleen weer aan aan het eten met mijn nieuwe lading Jawbreakers van de Sligro.

Ook heb ik dit jaar mijn haar geknipt. Mijn heilige haar waar vier jaar lang geen schaar in de buurt van was geweest, en nu is er in totaal zo’n 20 tot 30 centimeter af, en heb ik een pony. Zo’n ding aan de voorkant van je hoofd, snap je. En het leuke is, dat het me goed staat. Al zeg ik het zelf.

Ik ga tegenwoordig ongever één keer in de week stappen. Niet naar een discotheek, maar naar een café. Als iemand me een jaar geleden had gezegd dat ik dat gedaan zou hebben, had ik diegene voor gek verklaard. Nee, ik ga nog steeds niet alleen naar cafés, maar ik ga er nu wel heen.

Ook drink ik alcohol, wat ik ook nooit had verwacht. Ik drink niet veel, maar ik drink wel één of twee wijntjes op een avond, als ik uit ga tenminste.

Ik stel prioriteiten. Zo is hier afgelopen zaterdag een vriendin langsgeweest, één die zei dat ze zo blij was als ze bij ons was, want dan voelde ze zich thuis. De vorige keer heb ik haar meegenomen naar mijn cafeetje, en heeft ze zich erg misdragen. Zo ook afgelopen zaterdag. De mensen van mijn vriendenkring vroeger (en nu) mochten haar niet, en ik bleef aandringen dat ze haar een kans moesten geven. En afgelopen zaterdag heeft ze dat verkloot. Hoe? Door onze WC onder te kotsen. Kan ze daar niks aan doen, nee? Jawel. Een enorm glas Piña Colada binnen 5 seconden leegdrinken is een begin. Daarna de halve fles, daarna een fles wijn, daarna een fles Breezer en tussendoor nog een aantal bier. En blowen. Ja, dan ga je kotsen. Maar dat was het ergste nog niet eens. Ze liet haar broer overkomen vanuit een andere stad, en hij heeft zijn laatste 5 euro gespendeert om bij zijn zusje te zijn. En hij is er nog geen 10 minuten, of zij gaat kotsen. Zij had hem trouwens in mijn huis uitgenodigt zonder het eerst aan mij te melden, waar ik overigens ook niet erg van gediend ben. Iedereen is hier welkom, altijd, maar ik wil liever dat ze het even vragen voordat ze iemand uitnodigen. Ik moet controle hebben over wat er in mijn huis gebeurt, anders word ik gek. Maar oké, zij heeft het dus verknald. Zo heb je vrienden, en zo word je het enige huis uitgezet waar je je thuis voelt. Tjah, dat kan gebeuren.

De vriend van de moeder van een vriend van mij is vandaag overleden aan alvleesklier kanker. Op zich heb ik er niks mee te maken en vind ik het ook niet zo erg, maar ik moet er niet aan denken dat dat in mijn omgeving met iemand gebeurt. Afgelopen november is het geconstateerd, en vandaag is hij overleden. Twee dagen geleden had hij die vriend van mij bij zich geroepen, met de melding dat hij goed voor zijn moeder moest zorgen, omdat hij dat niet meer kan. Zo heb je het leven, en zo is het weg. Aanstaande maandag word hij gecremeerd. Heel erg voor die mensen, echt.

Deze week heb ik vakantie, en ik ben er van aan het genieten. Vrijdagavond ging ik uit met een vriendin en haar vriendje. Zaterdagavond kwam iedereen (of nou ja, veel) hier eten en is het een gezellige avond geworden. Zondag gerust. Maandag kwamen mijn beste vriendin en haar broer, en daarna gingen we stappen. En vandaag? Vandaag was ik te brak om ook maar de hele dag mijn ogen open te houden. Soms moet je aan jezelf denken. Ben nog wel uitgenodigt door die broer om een film te komen kijken, maar ik heb maar gevraagd om een rain check. Tjah, ik kan niet altijd bezig blijven. Daar word ik zelf nogal moe van, op een gegeven moment. En dat was dus vandaag.

Elk jaar is anders. Zo heb je vrienden, en zo ben je ze kwijt door je eigen acties. Zo heb je een stiefvader, en zo is hij verdwenen uit je leven. Zo ben je een Einzelgänger, en zo heb je daadwerkelijk vrienden. Het is moeilijk om te bevatten, maar het leven verandert elke dag, elk uur, elke minuut, elk moment en elke seconden. Zodra je één keer omkijkt, is er alweer een nieuwe wereld opengegaan. Hoe ik dat moet bevatten, ik weet het niet meer. Ik kan het niet meer bevatten. Het is veel en het is enorm, maar ik hou er wel van. Elk jaar is anders, elk jaar verander je. Ik ga de verandering omhelzen, hoe slecht hij ook is.

Cheers!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: